Θεραπεία της συνάρθρωσης (οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου)

Σύγκριση μιας υγιούς άρθρωσης και οστεοαρθρίτιδας

Η Coxarthrosis είναι μια ασθένεια των αρθρώσεων του ισχίου που προκαλείται από αλλαγές στη δομή των ιστών σε αυτά. Η ασθένεια έχει ένα άλλο όνομα - οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου ή οστεοαρθρίτιδα.

Η κοξάρθρωση είναι μια σύνθετη εκφυλιστική-δυστροφική ασθένεια που προκαλείται από αλλαγές στον ιστό του χόνδρου της άρθρωσης. Ο ιστός του χόνδρου δεν μπορεί να ανακάμψει μετά την ολοκλήρωση του σχηματισμού του ανθρώπινου σκελετού, οπότε οποιαδήποτε ζημιά θα επηρεάσει την κατάσταση του ιστού στο μέλλον. Η κατάσταση του χόνδρου επηρεάζεται επίσης από το αρθρικό υγρό, το οποίο αναλαμβάνει τη λειτουργία των λιπαντικών ιστών. Ως αποτέλεσμα της ανεπαρκούς λίπανσης και της αυξημένης τριβής, ο αρθρικός χόνδρος γίνεται λεπτότερος και φθείρεται εντελώς με την πάροδο του χρόνου. Η έλλειψη χόνδρου οδηγεί σε αυξημένο στρες στην επιφάνεια των οστών, η τριβή συμβαίνει μεταξύ των οστών και αυτό οδηγεί σε αλλαγή του σχήματος και της θέσης τους, μέχρι την εμφάνιση του συνδρόμου πόνου.

Τις περισσότερες φορές, οι άνθρωποι πάσχουν από συνξάρθρωση σε μεγάλη ηλικία, καθώς οι λειτουργίες του ιστού του χόνδρου έχουν χαθεί σε αυτό το χρονικό σημείο.

Τύποι συνάρθρωσης

Στην ιατρική, γίνεται διάκριση μεταξύ πρωτογενούς και δευτερογενούς συνξάρθρωσης.

Στην πρωτογενή περίπτωση, οι αιτίες της νόσου είναι ασαφείς.

Η ανάπτυξη της δευτερογενούς συνξάρθρωσης επηρεάζεται από τους ακόλουθους λόγους:

  • τραυματισμό και κατάγματα.
  • συγγενή ελαττώματα στην άρθρωση του ισχίου (συγγενής εξάρθρωση ισχίου).
  • η παρουσία φλεγμονωδών διεργασιών στην περιοχή του ισχίου.
  • ρευματοειδής αρθρίτιδα (ασθένεια του συνδετικού ιστού που καταστρέφει τον αρθρικό χόνδρο).
  • ασηπτική νέκρωση μηριαίας κεφαλής (θάνατος της μηριαίας κεφαλής).

Στάδια της συνάρθρωσης

Στην ιατρική πρακτική υπάρχουν 4 στάδια συνξάρθρωσης:

Στάδιο 1

Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση διαλείπουσας πόνου στις αρθρώσεις. Ο πόνος εμφανίζεται στην αρχή των κινήσεων μετά από κατάσταση ανάπαυσης, αλλά εξαφανίζεται όταν ξαναρχίσει έντονη δραστηριότητα. Δεν υπάρχει πόνος σε ήρεμη κατάσταση. Η κινητικότητα των αρθρώσεων δεν επηρεάζεται. Στην ακτινογραφία, είναι ορατές ασήμαντες οστικές αυξήσεις και ελαφρά στένωση του χώρου των αρθρώσεων.

Επίπεδο 2

Η έναρξη του πόνου με μέτρια σωματική δραστηριότητα, καθώς και σε ξεκούραση. Η εμφάνιση χωλότητας με παρατεταμένο περπάτημα. Οδυνηρές αισθήσεις μπορεί να εμφανιστούν στο γόνατο και στην πλάτη. Η ακτινογραφία δείχνει: αλλαγές στο σχήμα της μηριαίας κεφαλής, ανομοιομορφία του οστικού περιγράμματος, πάχυνση του οστού λαιμού, σημαντική ανάπτυξη των ιστών των οστών, στένωση του χώρου των αρθρώσεων κατά 2 φορές.

επίπεδο 3

Ανεξάρτητα από τη σωματική δραστηριότητα, υπάρχουν συνεχείς επώδυνες αισθήσεις τόσο στην ενεργή όσο και στην ήρεμη κατάσταση. Ο πόνος μπορεί να προκαλέσει αϋπνία. Λόγω της περιορισμένης κινητικότητας των αρθρώσεων, το άτομο αναγκάζεται να περπατήσει με στήριξη. Η ακτινογραφία δείχνει σημαντική αύξηση στο πλάτος του οστού λαιμού και μείωση του μήκους του σε σύγκριση με τον κανόνα, παραμόρφωση της μηριαίας κεφαλής. Ο κοινός χώρος απουσιάζει πρακτικάΗ φυσική κατάσταση είναι αυστηρά περιορισμένη. Ο ασθενής μπορεί να αναγνωριστεί ως ανάπηρος.

Επίπεδο 4

Ο ασθενής έχει βασανιστικό πόνο σε ηρεμία. Κάθε κίνηση προκαλεί άγριο πόνο, ο ασθενής δεν μπορεί να κινηθεί με στήριξη (δεκανίκια, ραβδιά). Η μέθοδος θεραπείας της συνξάρθρωσης είναι μόνο λειτουργική.

Αιτίες της Κοξάρθροσης

Η εμφάνιση της συνάρθρωσης επηρεάζεται από πολλούς λόγους, αλλά η πιο σημαντική είναι η κυκλοφοριακή διαταραχή στην περιοχή του ισχίου. Η λανθασμένη κυκλοφορία του αίματος επιβραδύνει το μεταβολισμό στις αρθρώσεις, γεγονός που οδηγεί σε σταδιακή ατροφία των μυών των ποδιών.

Άλλες αιτίες συνξάρθρωσης είναι:

  • καθιστική ζωή;
  • Μικροτραύμα που δεν προκαλούν πόνο στον ασθενή.
  • ενδοκρινικές διαταραχές
  • αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία στις επιφάνειες των αρθρώσεων.
  • αυξημένο άγχος στις αρθρώσεις (συχνότερα συναντάται σε αθλητές)
  • φλεγμονώδεις και μολυσματικές διεργασίες στις αρθρώσεις.
  • Παθολογία του ποδιού (επίπεδα πόδια) και της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση).
  • Παχυσαρκία (αυξημένο στρες στην άρθρωση λόγω υπερβολικού βάρους) και για άλλους λόγους.

Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της υγείας ολόκληρου του οργανισμού, οι ακριβείς αιτίες της νόσου καθορίζονται για έναν συγκεκριμένο ασθενή.

Τα συμπτώματα της συνάρθρωσης

Η κοκαρθρώσεις προσβάλλει άντρες και γυναίκες μετά από 40 χρόνια. Οι γυναίκες έχουν περισσότερα συμπτώματα πόνου.

Τα σημάδια της συνάρθρωσης είναι:

  • πόνος στην άρθρωση του ισχίου (εμφανίζεται τακτικά, πόνος από τη φύση)
  • ανομοιογενές, ασταθές βάδισμα
  • η εμφάνιση κρίσης στην άρθρωση.
  • η κινητικότητα του τραυματισμένου ποδιού είναι περιορισμένη (στο αρχικό στάδιο μπορείτε να αισθανθείτε βαρύτητα και δυσκαμψία στις κινήσεις, κόπωση, γενική αδιαθεσία).
  • η εμφάνιση ατροφίας των μυών του μηρού (ο όγκος και ο τόνος των μυών αλλάζουν, προκαλώντας πόνο στο γόνατο).

Διάγνωση της συνάρθρωσης

Για να γίνει η διάγνωση της συνξάρθρωσης, είναι απαραίτητο να διεξαχθούν διαγνωστικές διαδικασίες:

  • Εξέταση του ασθενούς από ειδικό.
  • Διεξαγωγή γενικών και βιοχημικών εξετάσεων αίματος (σας επιτρέπουν να εντοπίζετε φλεγμονώδεις διεργασίες και να διακρίνετε την αρθρίτιδα από την οστεοαρθρίτιδα).
  • Ακτίνες Χ (για την ανίχνευση βλάβης και αλλαγών στον ιστό των οστών)
  • Μαγνητική τομογραφία της άρθρωσης (ανιχνεύει μικρές αλλαγές στον ιστό του χόνδρου).

Θεραπεία κοξάρθρωσης

Για τη θεραπεία της νόσου, οι ειδικοί χρησιμοποιούν ιατρικές διαδικασίες και φάρμακα.

Οι μέθοδοι θεραπείας της συνξάρθρωσης περιλαμβάνουν:

  • Θεραπευτική γυμναστική και μασάζ
  • Φυσικοθεραπεία;
  • Θεραπεία με όζον
  • Κρυοθεραπεία
  • φαρμακευτική αγωγή;
  • χειρουργική θεραπεία κ. λπ.

Σε εξειδικευμένες κλινικές, επιλέγεται ένα μεμονωμένο πρόγραμμα θεραπείας για συνξάρθρωση για κάθε ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, τις συνακόλουθες ασθένειες και το στάδιο της κοξάρθρωσης. Μια ατομική προσέγγιση συμβάλλει στην ταχύτερη δυνατή ανάρρωση του ασθενούς.

Θεραπευτική γυμναστική και μασάζ

Η άσκηση ενισχύει τους μυς και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος. Η πρωινή άσκηση δεν ξυπνά μόνο το σώμα μετά τον ύπνο, αλλά επίσης ανυψώνει το αρθρικό υγρό από τα κάτω μέρη της άρθρωσης. Το αρθρικό υγρό λιπαίνει τον χόνδρο με βασικά θρεπτικά συστατικά που αυξάνουν την αντίσταση του χόνδρου στο στρες όλη την ημέρα.

Ωστόσο, με την συνξάρθρωση, η κίνηση πρέπει να επιλέγεται σωστά. Οι κινήσεις που είναι πολύ αιχμηρές και έντονες μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρό πόνο και τραυματισμούς στην άρθρωση. Συνιστάται να πάτε στην πισίνα γιατί το κολύμπι ενισχύει τους μύες, ανακουφίζει από το άγχος στην άρθρωση και δεν προκαλεί τραυματισμούς.

Το μασάζ για συνάρθρωση είναι μια πολύ αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος. Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, δυναμώνει τους μύες, ανακουφίζει από οδυνηρές κράμπες, πρήξιμο και μυϊκή ένταση. Το μασάζ της άρθρωσης του ισχίου, της πλάτης και του κάτω μέρους χαλαρώνει τους μύες, ο οποίος διανέμει το αρθρικό υγρό στον χόνδρο.

φυσικοθεραπεία

Η φυσιοθεραπεία συνδυάζει διαφορετικές μεθόδους:

  • Ηλεκτροθεραπεία;
  • Θεραπεία UHF;
  • Θεραπεία με υπερήχους
  • Θεραπεία με λέιζερ;
  • Θεραπεία παραφίνης κ. λπ.

Όλες αυτές οι διαδικασίες στοχεύουν στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, στην ανακούφιση από κράμπες και φλεγμονή καθώς η πρόσβαση στην άρθρωση του ισχίου είναι περιορισμένη.

φαρμακευτική αγωγή

Υπάρχουν πολλά φάρμακα που έχουν διαφορετικές λειτουργίες στη θεραπεία της συνξάρθρωσης:

  • Τοπικά φάρμακα(Αλοιφές, κομπρέσες, λοσιόν). Υπό την επίδραση της διαφήμισης, οι περισσότεροι από τους ασθενείς πιστεύουν ότι η θεραπεία με διάφορες αλοιφές και κρέμες είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος. Ωστόσο, αυτή είναι μια λανθασμένη αντίληψη, καθώς οι φαρμακευτικές ιδιότητες αυτών των φαρμάκων, λόγω της βαθιάς θέσης τους, δεν μπορούν να φτάσουν στην άρθρωση του ισχίου. Βοηθούν προσωρινά στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και στην ανακούφιση από κράμπες. Οι αιτίες της συνάρθρωσης δεν εξαλείφονται και η ασθένεια εξελίσσεται σταδιακά σε ένα πιο περίπλοκο στάδιο.
  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. . . Χρησιμοποιούνται για την απομάκρυνση της φλεγμονής, την ανακούφιση από το πρήξιμο και τον πόνο. Ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας χρήσης μη στεροειδών φαρμάκων, εμφανίζονται ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αρνητική επίδραση στα εσωτερικά όργανα (γαστρίτιδα). Αυτά τα φάρμακα δεν επιδιορθώνουν τον χόνδρο, ο οποίος είναι απαραίτητος για τη σωστή λειτουργία των αρθρώσεων.
  • Χαλαρωτικά μυών(Φάρμακα που χαλαρώνουν τους μυς). Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ανακουφίζει την ένταση των μυών γύρω από την άρθρωση. Η επίδραση των φαρμάκων είναι προσωρινή, οι λειτουργίες των αρθρώσεων δεν αποκαθίστανται.
  • Ορμονικά στεροειδή φάρμακα. . . Οι ενδοαρθρικές ενέσεις ορμονών βοηθούν σε συννοσηρές καταστάσεις όπως η φλεγμονή των τενόντων του οστού του μηρού. Έχουν παρενέργειες και σύντομο θεραπευτικό αποτέλεσμα.
  • Φάρμακα αγγειοδιασταλτικών. . . Χρησιμοποιούνται για να χαλαρώνουν τους λείους μυς των αιμοφόρων αγγείων, να διευρύνουν τον αυλό μεταξύ τους, να ανακουφίζουν τον πόνο σε μικρά αγγεία και να απαλλάσσουν τον νυχτερινό πόνο. Και τα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα βελτιώνουν επίσης την κυκλοφορία του αίματος στις αρθρώσεις και βοηθούν στην παροχή θρεπτικών συστατικών που είναι απαραίτητα για τον ιστό του χόνδρου. Όταν χρησιμοποιούνται σωστά, τα αγγειοδιασταλτικά έχουν σημαντικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της θεραπείας επηρεάζεται από την ατομική ανοχή του φαρμάκου.
  • Χονδροπροστατευτές(Φάρμακα που αποκαθιστούν το χόνδρο). Είναι τα πιο αποτελεσματικά σύγχρονα φάρμακα, καθώς επηρεάζουν την αποκατάσταση του ιστού του χόνδρου και του παρέχουν τις απαραίτητες ουσίες. Η τακτική χρήση χονδροπροστατευτών καθιστά δυνατή τη διακοπή της ανάπτυξης συνξάρθρωσης. Με την πάροδο του χρόνου, ένα θετικό αποτέλεσμα εμφανίζεται, και μετά το τέλος της λήψης του φαρμάκου, η διαδικασία αποκατάστασης του χόνδρου συνεχίζεται.

Χειρουργική θεραπεία της συνάρθρωσης

Με μια σημαντική καταστροφή ιστού χόνδρου, την αδυναμία αποκατάστασης και ακινησίας των αρθρώσεων, γίνεται χειρουργική επέμβαση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνο η χειρουργική επέμβαση είναι ο μόνος τρόπος για την αποκατάσταση της ικανότητας περπατήματος ενός ατόμου χωρίς πόνο.

Το Endoprosthetics είναι μια επέμβαση στην οποία η προσβεβλημένη άρθρωση αφαιρείται και αντικαθίσταται με ένα τεχνητό ανάλογο που ονομάζεται ενδοπρόθεση. Η ενδοπρόθεση μοιάζει με μια πραγματική άρθρωση στο σχήμα της, πληροί όλες τις λειτουργίες μιας άρθρωσης και αντέχει βαριά φορτία όταν περπατάτε, τρέχετε κ. λπ.

Διάρκεια ζωής της ενδοπρόθεσης

Όπως όλα τα άλλα, η ενδοπρόθεση έχει τη δική της διάρκεια ζωής. Η φθορά της ενδοπρόθεσης εξαρτάται από το φορτίο και την κινητικότητα. Το υπερβολικό βάρος αυξάνει σημαντικά το άγχος και η διάρκεια ζωής της πρόσθεσης είναι περίπου 10 χρόνια. Με μέτριο στρες και κινητικότητα, η ενδοπρόθεση θα διαρκέσει περίπου 15 χρόνια. Και υπάρχουν επίσης μοντέλα προθέσεων, των οποίων η διάρκεια ζωής είναι 20-25 χρόνια, αλλά το κύριο μειονέκτημα της οποίας είναι το υψηλό κόστος.

Αφού εξαντληθεί η ενδοπρόθεση, πρέπει να εκτελεστεί μια δεύτερη επέμβαση για να την αντικαταστήσει. Ωστόσο, η αντικατάσταση της πρόσθεσης καθίσταται δυσκολότερη επειδή το ισχίο γίνεται λεπτότερο με την πάροδο του χρόνου και υπάρχει πρόβλημα με τη στερέωση της πρόσθεσης. Προκειμένου να αποφευχθούν επαναλαμβανόμενα ενδοπροσθετικά, είναι επομένως απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας για όσο το δυνατόν περισσότερο.

Πρέπει να αναφερθούν οι κίνδυνοι αντικατάστασης ισχίου - ο αριθμός των θανάτων μετά την επέμβαση είναι 1-2%.

Αποκατάσταση μετά από ενδοπροσθετικά

Η χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων είναι αρκετά δύσκολη και θα χρειαστεί χρόνος για να ανακτήσετε την χαμένη κινητικότητα. Η περίοδος ανάρρωσης περιλαμβάνει μεθόδους που ενισχύουν το σώμα: μασάζ, γυμναστική και αναπνευστικές ασκήσεις. Είναι απαραίτητο να αυξηθεί σταδιακά ο όγκος και η πολυπλοκότητα των φορτίων, έτσι ώστε το σώμα να συνηθίσει σε όλες τις αλλαγές.

Η κατανάλωση μιας υγιεινής διατροφής επιταχύνει επίσης τη διαδικασία επούλωσης. Συνιστάται να συμπεριλάβετε τροφές πλούσιες σε φώσφορο και φωσφολιπίδια στη διατροφή, καθώς οι ιδιότητές τους βοηθούν στην αποκατάσταση ιστού χόνδρου.

Η φάση αποκατάστασης διαρκεί περίπου 6 μήνες. Ο ασθενής βρίσκεται υπό επίβλεψη στο νοσοκομείο εντός 5 έως 10 ημερών. Στη συνέχεια πραγματοποιείται ένα σύμπλεγμα μέτρων αποκατάστασης που στοχεύουν στην ενίσχυση των μυών του ισχίου. Ο ασθενής πρέπει πρώτα να περπατήσει με πατερίτσες, μετά με μπαστούνι και τελικά μόνος του χωρίς βοήθεια.

Στο τέλος της περιόδου αποκατάστασης, ο ασθενής ανακτά την χαμένη ικανότητα εργασίας και τη χαρά του εύκολου περπατήματος!

Πρόληψη της συνάρθρωσης

Για την πρόληψη της συνάρθρωσης είναι απαραίτητο:

  • ακολουθήστε έναν ενεργό τρόπο ζωής (κάνοντας πρωινές ασκήσεις, κάνοντας σύντομους περιπάτους)
  • δεν ασχολείστε με επαγγελματικά αθλήματα ·
  • τρώτε μια ισορροπημένη διατροφή, καθώς αυτό θα βοηθήσει στην αποφυγή της αύξησης του βάρους, η οποία θα ασκήσει επιπλέον πίεση στις αρθρώσεις
  • Μετά από 40 χρόνια, πάρτε ένα σχήμα χονδροπροστατευτικού κάθε 1-2 χρόνια (εάν έχετε οικογενειακή προδιάθεση για συνξάρθρωση ή τραυματισμούς στις αρθρώσεις).